Management bij Waternet
Fietspad
Twee miljoen jaarlijks
Snelle acties
Bezoekerscentrum
Beheer van de AWD, management luister naar je klanten
Hoog zit de directie van Waternet in de toren bij Amsterdam Amstel Business Park. Kosten nog moeite zijn gespaard om dit prestigieuze bouwwerk neer te zetten. Het lijkt wel of Waternet alle energie hierin gestoken heeft en de kerntaken in de Amsterdamse Waterleidingduinen vergeten is.
Verschillende ontwikkelingen in de Amsterdamse Waterleidingduinen geven aan dat de directie het niet zo nauw neemt met de eigen verantwoording. Uitspraken in de eigen beheersnota 'Struinen in de toekomst' worden met voeten getreden.
De lijst met voorbeelden wordt helaas steeds langer, waaronder de meest in het oog springende zijn;
Fietspad
Na bijna honderd jaar geen fietsers in de AWD te willen toelaten bleek Waternet begin 2009 opeens groot voorstander te zijn van een fietspad. Tot die tijd stond in alle beheersnota's steeds hetzelfde, n.l. fietsen in de AWD valt niet te verenigen met de doelstelling van natuur, rust en ruimte. De hele zoneringsgedachte is er op gebaseerd.
Jaarlijks 2 miljoen onbenut
De kaartjesautomaat bij de ingang Zandvoortselaan is na bijna 2 jaar defect te zijn geweest gelukkig weer gemaakt ( oktober 2009). Terwijl de mensheid 40 jaar geleden de eerste stappen op de maan zette is een kaartjesautomaat voor Waternet blijkbaar een groot probleem geweest.
Het lijkt zo eenvoudig, technische dienst bellen en opdracht tot reparatie geven. Wat er in die communicatie is misgegaan zullen we wel nooit te horen krijgen maar 2 jaar is een lange tijd.
We waren erbij toen de monteur de reparatie uitvoerde, welgeteld 45 minuten had hij ervoor nodig. Een vreemde gang van zaken, dat wel maar ieder geval heeft hij zich goed kunnen voorbereiden.
Het parkeersysteem functioneert echter nog steeds niet. De slagbomen staan al 2 jaar fier omhoog maar geen euro is aan dit waarschijnlijk kostbare systeem verdiend. Blijkbaar is Waternet niet in staat dit werkend te krijgen. Het is bijna een vermelding waard dat een bedrijf dat zo een groot kantoorgebouw kan neerzetten meer dan 2 jaar lang wordt geplaagd door een parkeersysteem.
80 procent van jaarlijkse 800.000 bezoekers komen met de auto. Die kunnen voor een extra inkomstenbron zorgen van circa 1 tot 1,5 miljoen euro afhankelijk van de prijs van een kaartje.
Daarnaast kan het heffen van parkeergelden een goede methode zijn om de recreatie in de AWD te sturen.
Mag je het management hier wel verantwoordelijk voor stellen? Wij denken van wel. Extra gelden zijn hard nodig om het natuurbeheer goed uit te voeren. Het aantal ecologen in de AWD is de afgelopen jaren verminderd terwijl een goed ecologisch beheer meer dan noodzakelijk is met de toegenomen bezoekersaantallen. Die parkeergelden hadden een mooie bestemming gehad als er een aantal extra ecologen was aangetrokken.
De bedragen die Waternet laat liggen door passief toe te blijven kijken zijn voldoende om het natuurbeheer in de AWD nog verder te verbeteren, je kunt er extra ecologen mee aanstellen, een heel leger vrijwilligers motiveren die de oprukkende Amerikaanse vogelkers mee helpt te bestrijden.
Wat ons betreft krijgt het management voor het beleid in 2009 een koude douche uitgereikt.
Snelle acties
Het management is ook verantwoordelijk te stellen voor de vreemde situatie die is ontstaan bij Langevelderslag, Uit het niets verscheen plots een nieuwe ingang. Pal naast de grootste parkeerplaats van de kust. Dat dit zuidelijkste puntje toevallig een rustgebied is in de AWD waar vele vogelsoorten nog zelden een mens hebben gezien en zich daarom wel plezierig voelen in dit mooie gebied, nou ja dat heeft men blijkbaar over het hoofd gezien. Misschien is het geen opzet maar in ieder geval onzorgvuldig en ons rest dan ook niets anders dan de rechter te vragen of deze ingang en pad wel rechtmatig zijn. Langevelderslag, ruiterpad
Vergunning?
Vergunning, die is in ieder geval nooit aangevraagd voor het nieuwe pad bij Langevelderslag van 500 meter lang dat dwars door een beschermd natuurgebied voert. Er is wat ons betreft geen discussie over dat Waternet daarvoor een vergunning moet hebben. Dezelfde situatie heeft zich voorgedaan bij de aanleg van een nieuw ruiterpad, ook daarvoor is geen vergunning aanwezig. Het is jammer dat in beide gevallen Waternet beweert niets te hebben aangelegd maar hoogstens bestaande paden te hebben verbreed. Wij denken daar anders over. zie ruiterpad.
PAK's
Waar de managers zich nu wel zorgen over moeten maken is de mogelijk afgifte van giftige stofen (z.g PAK's) bij de nieuwe ingang. De houtsnippers trekken schimmels aan en die produceren PAK's en nog in grote hoeveeheden ook nog. Dat is niet iets waar je in een waterwingebied op zit te wachten.
Natuur-educatie in de Amsterdamse Waterleidingduinen, wat kost dat eigenlijk?
Na eerst het goed bezochte bezoekercentrum ten gronde gericht te hebben is er geen bezoekerscentrum van niveau voor terug gekomen. De huidige lokatie is slecht, er is weinig te zien en bezoekers blijven weg. Nu wordt er gepleit voor een fietspad om weer bezoekers te trekken. De omgekeerde wereld.
“Met voorlichting wordt een bijdrage geleverd aan het maatschappelijk besef van de noodzaak tot bescherming van natuur en milieu. Voorlichting blijkt bovendien een efectief hulpmiddel bij de geleiding van het publiek”. (ref. Tussen verpozen en onthaasten, 2000, uitgave AWD)
De AWD had tot 2004 een mooi bezoekerscentrum, vlakbij de ingang Oase. Door enthousiaste mensen gerund werd er veel aan natuureducatie gedaan, met regelmatig mooi opgezette wissel-exposities. Scholen hadden hier zeer veel belangstelling voor. Er werden cursussen en lezingen gehouden die zoveel mensen trokken dat de filmzaal te klein was. In de loop der jaren genoten tienduizenden duinbezoekers hiervan.
Echter volgens het management voldeed het niet meer aan de eisen. Te klein en verouderd was het oordeel, uitbreiding en herinrichting werd daarom wenselijk geacht.
- 1992 kondigde Waterleidingen Amsterdam investeringen voor het bezoekerscentrum aan.
- 1998 stelt de raad van Amsterdam circa 1,5 miljoen euro beschikbaar voor nieuwbouw van het bezoekerscentrum.
Wat gebeurde er?
Er werden vele plannen en tekeningen gemaakt en bijeenkomsten gehouden voor het nieuwe bezoekerscentrum. Het laatste ontwerp met duidelijk schetsen was gepland in de oever van de Oranjekom, vlak langs de weg.
Wat er daarna precies gebeurde is onduidelijk. Het bestaande bezoekerscentrum werd gesloten. Door grote druk van buitenaf werd het later weer gedeeltelijk opengesteld, maar er mocht niets meer. De expositieruimte werd dichtgespijkerd en alleen de balie en toiletten bleven open.
Uiteindelijk gingen de nieuwbouwplannen niet door. Na enige tijd kwam er een nieuw plan, het historische machinegebouw aan de Oranjekom zou verbouwd worden tot nieuw Bezoekerscentrum en kantoor voor de boswachters.
Er werd voor de tweede maal een ontwerp en financieel plaatje gemaakt. Tot ieders verbazing bleek de
1,5 miljoen euro die oorspronkelijk voor het bezoekerscentrum beschikbaar was al aan andere zaken uitgegeven. Tot de dag van vandaag is nog steeds onduidelijk waaraan maar we vertrouwen erop dat dit goed besteed is.
Echter er werd wel een nieuw budget van ca 1,5 miljoen euro aangevraagd wat door de raad van Amsterdam werd goedgekeurd. Het machinegebouw ging op de schop.
Het blijft onduidelijk waarom de Amsterdamse raad zo snel voor een tweede maal 1,5 miljoen euro heeft gegeven voor hetzelfde doel. Was wel voldoende duidelijk waar de vorige miljoenen precies aan besteed waren?
Inmiddels zijn er dus 1,5 miljoen (oorspronkelijk budget) en 1,5 miljoen euro (extra budget) uitgegeven. Er zou dan verwacht mogen worden dat er nu een fantastisch bezoekerscentrum voor gemaakt zou zijn.
Niets is echter minder waar. Het machinegebouw is aangepast en biedt nu ruimte voor de boswachters en een balie voor informatie waarop een paar kleine TV schermpjes staan. De versleten natuurfilm draait permanent, de altijd vriendelijke boswachters kunnen de presentatie wel dromen maar hebben ook geen andere mogelijkheden. In twee kleine vitrines staan een paar opgezette dieren.
Niemand tevreden
Boswachters willen liever niet in het nieuwe bezoekerscentrum verblijven. Doordat de geringe afmetingen behoren natuureducatie, permanente natuurexposities, lezingen en cursussen tot het verleden. Eigenlijk verdient het de naam bezoekerscentrum niet meer.
In het logboek staan hartekreten van de bezoekers die heimwee hebben naar het oude Bezoekerscentrum.
Tot slot
De reden voor de tegenvallende bezoekersaantallen zijn voor iedereen wel duidelijk. Het is des te vreemder dat Waternet op 27 april 2009 in een notitie aan de gemeenteraad van Amsterdam, het geplande fietspad door de AWD als mogelijkheid aanvoert om het bezoekerscentrum nieuw leven in te blazen.
Al met al is het jammer dat voor zoveel geld een trots gebied als de Amsterdamse Waterleidingduinen nu geen bezoekerscentrum van niveau meer heeft. De bedoelingen van het management zijn vast goed geweest, helaas moeten we Waternet voor het resultaat toch een dikke onvoldoende geven.
Historisch perspectief, mevrouw Tilanus.
Dit hoofdstuk sluit af met de woorden “Mevrouw Tilanus kan tevreden zijn”.
Zij was raadslid van 1919-1935 en zij streed in de 20er jaren van de vorige eeuw voor openstelling van de AWD, zodat vooral bleekneusjes van de natuur konden genieten. Het valt echter te betwijfelen of mevr. Tilanus echt tevreden zou zijn als zij op de hoogte zou zijn van wat er zich allemaal heeft afgespeeld in de AWD.